تحلیل سیاسی ویدا اخگر 6 جولای سال 2010
تاریخ ایران تا کنون
روزهائی چنبن دشوار را تجربه نکرده بود . روزهایی پر مخاطره! در داخل سیل
بازداشت ها ، محاکمات
غیر قانونی ، اعدام ها
، انواع فشارهای سیاسی ،اجتماعی ، فرهنگی ، فقر فزاینده ، تورم ، اقتصاد
ورشکسته و
در زمینه بین المللی
انزوای سیاسی و نیز تحریم های شدید اقتصادی بطور کلی شرایطی انفجاری را ایجاد
کرده
که شاید بتوان نامش را
آغاز و شروع انقلابی نوین گذاشت ! حکومت اسلامی که پس از سی سال حاکمیت به
وسیله انواع دسیسه های
سیاسی و نظامی خود را
بر سر پای نگه داشته است، امروز با بحران جدی و بی سابقه ای مواجه است که برون
رفت از آن اگر نگوئیم غیر ممکن، بعید به نظر میرسد
اگر رژیم در ادامه غنی
سازی اورانیوم و رسیدن به بمب اتم سرسختی نشان دهد با بایکوت جهانی مواجه شده و
سیاست جهان در مورد حکومت اسلامی به نوعی عمل خواهد کرد که شاهد تاریخی آن
آفریقای جنوبی زمان آپارتهاید بود.
از طرف دیگر در عصر
جهانی شدن سرمایه و گلوبالیزم و مطالبات آزادیخواهانه مردم ایران باید به سیاست
درهای باز و دادن آزادی و دمکراسی به مردم موازی با کشور های مترقی و متمدن
جهان عمل نماید در غیر این صورت دیگ بخار به درجه انفجار نزدیک و نزدیک تر
میشود
طی سالیان گذشته شاهد
بسته شدن انواع قرارداد های اقتصادی بودیم که نوعی باج دهی حکومت به طرف حساب
های خارجی برای ادامه بقاء بیشتر خویش بود
نتیجه این سیاست در سطح
کلان نابودی صنایع داخلی ، افزایش بیکاری و تورم و ورشکستگی سرمایه گذاران
داخلی است که یکی از تبعات آن واردات بی رویه کالاهای خارجی از جمله چینی بود
سرمایه گذاری در بخش
صنایع نظامی از جمله موشکهای دور برد و راکد هائی که قادر به بردن سفینه به فضا
هستند و کوشش در جهت دستیابی به بمب اتم و غنی سازی اورانیوم با غلظت بالا و
تکنولوزی چرنوبیلی ضررهای تاریخی را بر مردم محروم ایران تحمیل کرده است
اخراج و زندانی کردن
دانشجویان ، بستن روزنامه ها و زندانی کردن روزنامه نگاران و وبلاگ نویسان ،
فیلتر کردن سایت های اینترنتی و شبکه های اجتماعی نظیر فبس بوک ، حمله به
ساتلایتها و بستن کانالهای تلویزیونی و ایجاد سپاه سایبری برای حذف و سانسور
سایتهای اینترنتی، کنترل مافیایی در صنعت نشر ، سینما ، موسیقی همه و همه
ارمغان سه دهه حاکمیت اسلام برای مردم ایران است
امروز جامعه جهانی پس
از سالها مماشات به بینشی روشن تر از ماهیت رژیم اسلامی دست یافته که حیات
سیاسی چنین حکومتی را برای صلح و امنیت جهانی خطر آفرین ارزیابی میکند
در این راستا جامعه
جهانی اهرم تحریم ها را وسیله ای برای قطع زیاده خواهی ها و خطر آفرینی این
رژیم قرار داده است تا به شکلی جدی جلوی خطرات اتمی شدن این حکومت را بگیرد .
شریانهای نفت و بنزین ضامن حیات اقتصادی و سیاسی حکومت اسلامی است که در صورت
مختل شدن آن پایه های دیکتاتوری اسلام را فرو خواهد ریخت
آنچه از سابقه واکنش
های حکومت اسلامی در اینگونه بن بست های سیاسی در دست است همیشه دستاویز بحران
آفرینی در قالب عملیات تروریستی در جهت ایجاد نا امنی در داخل و خارج بوده است
تا برای مدتی هر چند کوتاه هم که شده اذهان عمومی را منحرف ساخته تا با زد و
بندی دیگر به بقاء خویش ادامه دهند. جنگ 22 روزه غزه و 33 روزه لبنان و قضایای
کشتی ماوی مرمره از این نوع بحران آفرینی هاست
بیاد بیاوریم هجده سال
مخفی کاری اتمی تا غنی سازی بیست درصدی اورانیوم در امروز و همچنین ساخت
موشکهای دوربرد با کلاهکهای هسته ای که جامعه جهانی و بشریت را تهدیدمیکند و
ایجاد رقابت های اتمی در منطقه حساس خاور میانه همچنین داعیه اسلامی کردن جهان
از سوی رژیم همه و همه تهدیداتی است که نه تنها ایران که جهان امروز با آن
مواجه است.این تهدیدات مسلمن اجماع جهانی را می طلبد . سیاستی که مردم ایران
سالهاست منتظر آنند . امروز دغدغه مردم ایران برای رسیدن به آزادی دموکراسی و
ثبات سیاسی و امنیت اقتصادی اجتماعی خواست و مطالبات مردم جهان نیز هست.جهان
امروز در عصر ارتباطات دهکده کوچکی است که امنیت و آرامش آن وابسته به صلح و
امنیت همگان است ! پس وظیفه جامعه بین المللی است که در راستای تحقق خواسته های
انسانی و بر حق مردم ایران در جهت رسیدن به آزادی و دموکراسی و صلح گامهای
موثرتری بردارد
ویدا اخگر
تاریخ سه شنبه 6 ماه
جولای سال 2010 میلادی سوئد استکهلم
