اعلام شکست پروژه رفرندام توسط
مجاهدین وفرود جمهوری اسلامی در چنبره تضاد های حاد بین المللی.
نوید اخگر
گسترش اعدامهای خیابانی، سرکوب بی وقفه زنان و
فشار و تضییقات بر اقشار مختلف اجتماعی از ترس قیامهای مردمی و پیشگیری حکومت
جمهوری اسلامی در گسترش ترس و وحشت در سطح داخلی نشانی بر درگیر شدن حاد جمهوری
اسلامی در چنبره تضادهای لاینحل داخلی و بین المللی است.
شکست پروژه اسلامیزه کردن عراق توسط رژیم جمهوری
اسلامی و تبدیل آن به باتلاقی برای وی و اظهارات آقای حازم شعلان وزیر دفاع
عراق در اینکه ایران را دشمن شماره یک این کشور خواند و اسلحه های بدست آمده در
آن کشور را ساخت ایران معرفی کرد و نیز دستگیری افسران اطلاعاتی رژیم جمهوری
اسلامی در عراق، همزمان با برسمیت شناختن حقوق پناهندگی برای مجاهدین مستقر در
قرارگاه اشرف و نیز اعلام مجدد جرج بوش در ادامه فشار بر فناتیزم مذهبی در
ایران، در کنار احتمال خروج ایران از پیمانهای اتمی و ارجاع پرونده اتمی رژیم
به شورای عالی سازمان ملل متحد، متهم کردن ایران در انفجار ایستگاه قطار در
اسپانیا، و تقاضای استرداد 130 هواپیمای عراقی به این کشور، چنان فضا را بر
رژیم جمهوری اسلامی خفقان آور گردانیده که سران جمهوری اسلامی تصور میکنند با
زدن و کشتن و فشار بر زنان در سطح گسترده بجرم بد حجابی و اعدامهای خیابانی
میتوانند چنان جو رعب و وحشتی را ایجاد کنند که محتملا از قیامهای گسترده مردمی
در آینده جلو گیرد.
شکست رژیم جمهوری اسلامی در پروژه اتمی اش همانطور
که از سالیان قبل اعلام کرده بودیم طناب داری شد بر
گردن ادامه حکومت فناتیزم مذهبی در ایران، در کناراین شکست ، به سنگ
خوردن تیر جمهوری اسلامی در اسلامیزه کردن عراق دو فاکتور عمده سیاسی دیپلماتیک
را به نفع مقاومت مردم ایران و بر ضد رژیم در سطح داخلی و بین المللی تغییر
داد و پذیرش حقوق پناهندگی مجاهدین مستقر در اشرف حاصل این دو شکست توسط تحلیل
گران بیطرف بین المللی ارزیابی میگردد.
اگر
چه مجاهدین با اعلام پروژه رفرندام میرفتند که یک اشتباه تاریخی عظیم را به نفع
اتمیزه شدن رژیم و ابقاء رژیم در عراق به ثمر برسانند، لیکن هوشیاری نیروهای
سیاسی – فرهنگی بین المللی از این فاجعه تاریخی جلو گیری نمود.
اشتباه محاسبه مجاهدین و شورا در این بود که حتی
اگر میپذیرفتیم که رفرندام یک فاجعه تاکتیکی تحمیلی است ولی هیچگاه شعار آنرا
که مجاهدین مایل بودند به جهانیان بقبولانند که رفرندام خواست مردم ایران است
را هیچ تحلیل گر بیطرفی نمی توانست بپذیرد ، پس شعار رفرندام رفرندام این است
شعار مردم ، شعار مردم نبود زیرا امروز آقای محمد علی جابر زاده و آقای
ابریشمچی بوضوح از فاکتها و گفته های دیروزین ما در رد رفرندام استفاده میکنند.
آقای جابر زاده بدرستی همانطور که ما در گذشته در
رد رفرندام مطرح کرده بودیم اشاره کردند به اینکه رژیمی که همپالگی های خودش
را( باند خاتمی را) در مجلس نمی پذیرد چگونه ممکن است تن به رفرندام دهد، یعنی
در ترجمه صحبت ایشان به این نقطه میرسیم که پس مگر مردم ایران احمق تشریف دارند
که وقتی چنین تابلوئی را در جلو خود دارند به شعار رفرندام رفرندام این است
شعار مردم متوسل شوند.
نه مردم ایران احمق نیستند و بهتر از هر مفسر و
تحلیل گر بیطرفی روزانه با گوشت و پوست و خونشان دارند لمس میکنند که رفرندام
شعار مردم نبوده و نیست و بهای آنرا با اعدامهای خیابانی و سرکوب روزانه و فروش
قلب و جگر و کلیه ها و جسم خود و نیز تضییقات خارجی میپردازند.
شکست
پروژه رفرندام خواهی مجاهدین
شکست پروژه رفرندام خواهی مجاهدین که کوس رسوائی آن
از ابتدای طرح آن جهانی را فرا گرفته بود به تحقق پیوست. برسمیت شناختن حقوق
پناهندگی برای مجاهدین مستقر در اشرف حاصل چند فاکتور مهم داخلی و بین بدین شرح
است.
الف:
ایستادگی قاطعانه مردم ایران در داخل و در
خارج کشور و افشای این پروژه استعماری ارتجاعی توسط آنان در سطح بین المللی و
جلو گیری از به بیراهه کشاندن جنبش توسط مجاهدین که در زیر فشار های بین المللی
داشت بند از بندشان جدا میگشت و این خود یک حقیقت تاریخی بود.
با توجه به این امر که تاریخ مبارزاتی مردم ایران
همانطور که به حزب توده این اجازه را نداد به هیچ نیروئی ایدئولوژیکمان اجازه
گذشتن از خطوط قرمز مبارزه بر علیه رژیم را چه
در طرح پروژه رفرندام خواهی و چه در زمینه گل دادن و گل گرفتن و گل زدن به
دروازه اپوزیسیون در پروژه جایزه صلح به شیرین عبادی و نزدیک شدن به رژیم را
نداد.
ب:
تبدیل شدن عراق به باتلاق دفن فناتیزم مذهبی
و افشای پروژه اسلامیزه شدن عراق و تبدیل آن به حکومتی نظیر ایران و مواضع
قاطعانه مسئولین حکومتی در عراق بر علیه رژیم ایران نمی توانست همزمان
اپوزیسیون را نیز مورد هجوم قرار دهد. ذوب شدن پروژه رفرندام خواهی در دل این
سیاست بهتر جوابگو خواهد بود و برسمیت شناختن حقوق مجاهدین مستقر در اشرف از دل
ذوب شدن رفرندام در خواهد آمد.
پ:
رسیدن پروژه اتمی رژیم به مرحله نهائی و
امکان ارجاع آن به شورای امنیت سازمان ملل متحد در تضاد مستقیم با پروژه
رفرندام خواهی ارتجاعی – استعماری قرار میگرفت، زیرا جهان خارج نمی توانست از
یکطرف تقاضای رفرندام از رژیم را بنماید و از طرفی بقول تحلیل گران روزنامه
گاردین اینطور بنویسند:
" با هدف قرار دادن ایران توسط
آمریکا ممکن است پائیز با خبر غافل گیر کننده ای روبرو شویم."
بهر
تحویل، حضور حاضر آقای مهدی ابریشمچی و آقای جابر زاده در تلویزیون مجاهدین و
لگد کوب کردن رفرندام و طرح مجدد مبارزه قهری را با تمامی تضییقات و بی حرمتی
ها و گذشتن از خصوط قرمز و اصولی مبارزاتی که توسط این سازمان بر علیه آحاد
مردم صورت پذیرفت را ،بایستی امری مبارک ارزیابی کرد با توجه به این امر که
ممکن است هر فرد و جریانی چه ایدئولوژیکمان و چه سیاسا با مجاهدین و شورا نقاط
مشترکی زیادی نداشته باشد.
زیرا سرنگونی رژیم جمهوری
اسلامی به هیچ نیروئی در آینده اجازه این را نخواهد داد که همپای خمینی و خامنه
ای و دیگر ملایان حکومتی و مانند آنان سرکوب کند، و با احترام به این قاعده که
هر مبارزه ضد استعماری و ضد استثماری در هر ولیمی اگر بخواهددر کنار توده ها
کار آمد باشد و جدای از آنان به شعر و شعار نپردازد باید از حداقل های فضای
دمکراتیک و آزاد برخوردار باشد.
تجربه 26 سال حکومت ترور و
خفقان اگر اجازه سازماندهی و افشای بند بند جنایات و حیف و میل های رژیم را
نداد و دست نیروی انقلابی را به خفقان آور ترین وجهی بست ، ورود ایران به یک
پروسه دمکراتیزاسیون پس از سرنگونی رژیم آنهم در ولیم
"حداقل ها"
نمی تواند مغایر با اصول
انقلابی برای دست یافتن به مدار های بهتری از مبارزه طبقاتی و ضد استثماری
گردد.
پس ورود مجاهدین و شورا به
زمین بازی گذشته و رد رفرندام توسط آنان اگر چه برای تک تک آحاد مردم با مشکلات
عدیده ای همراه بود و اگر براستی آنطور که آقای ابریشمچی و جابرزاده مایل بودند
القاء کنندو از گذشته خویش غیر مستقیم اظهار پشیمانی میکردند درست از آب در
آید.
قدم مجاهدین و شورا را بار
دیگر بایستی به این زمین بازی گرامی داشت، حتی اگر در آینده به تضییقات عدیده
ای برای من و دیگران همراه باشد.
زیرا سقوط جمهوری اسلامی راه
به دمکراتیزه کردن "حداقل
ها" در ایران خواهد برد
و فضای حداقل را برای یک مبارزه طبقاتی و ضد استثماری آماده ترخواهد نمود.
نوید اخگر
11 آگوست سال 2004 میلادی
سوئ استکهلم
