تحلیل
سیاسی نوید اخگر از رادیو اسرائیل 8 آوریل 2008 میلادی
بانو
فرنوش رام رئیس بخش فارسی رادیو اسرائیل:
در برنامه
این هفته تریبون آزاد در کنار دیدگاه هائی پیرامون مهم ترین مسائل روز ایران
نظرات آقای نوید اخگر نویسنده و تحلیل گر امور ایران را در سوئد میشنویم
این برنامه به مدت یک هفته در بخش سوم برنامه ها در تاریخ سه شنبه 8 آوریل در
آدرس سامانه اینترنتی رادیو اسرائیل قابل دسترسی است
www.radis.org
همچنین شنوندگان
میتوانند این تفسیر را در سایت اینترنتی ذیل نیز ملاحظه نمایند
www.intkolisrael.com
بیستمین
دوره کنفرانس سران عرب که در دمشق به کار خود پایان داد با تحریم تعداد زیادی
از کشور های عربی مواجه شد و
آنان
که تحریم نکردند در سطوح بسیار نازل دیپلماتیک در آن شرکت کردند. نیش تیز
انتقاد نه تنها از طرف کشور های غربی که از طرف مجموعه ای از کشور های عربی نیز
حول زمینه سازی های سوریه برای صاف کردن جاده جهت سیاست های حاکمان مذهبی در
ایران دور میزند که دمشق را مجری سیاست های تهران قلمداد میکنند. ایالات متحده
سوریه را همراه ایران در محور شر قرار داد است
دو
رویداد مهم در منطقه خاور میانه که با سکوت کلی کشور های عربی همراه بود پیش
زمینه های شکست کنفرانس دمشق را در بین کشور های عربی فراهم آورده بود و
نانوشته آنرا در دستور کار داشت
اول سکوت
در قبال منهدم کردن تاسیسات اتمی سوریه به عنوان قدرت اتمی آینده در کنار ایران
و دوم سکوت معنی دار و سمبلیک کشور های عربی در به هلاکت رسیدن عماد مغنیه مجری
سیاست های تروریستی دو رژیم ایران و سوریه در منطقه و جهان
اکثر
کشور های عربی معتقدند که بشار اسد در سیاست گزاریهایش با رژیم جمهوری اسلامی
به پیروی گوش بفرمان برای تهران بدل گشته است، روزنامه الجمهوریه در مصر در این
زمینه نوشت
" حافظ اسد
پیش از فرزند خود روابطی بر اساس منافع متقابل با ایران ایجاد کرده بود ولی
بشار اسد رابطه با ایران را تبدیل به پیروی بی چون و چرا از دستورات تهران کرده
است
کشور های
عربی ایران را غاصب جزایر تنب بزرگ و تنب کوچک و ابو موسی میدانند، و سوری ها
بر آن مهر تائید میکوبند، کشور های حوضه دریای خزر سهم ایران را مانند راحت
الحلقوم می بلعند، عراق قرار دادهای گذشته با ایران را بزیر علام سئوال میبرد و
احمدی نژاد را در زیر نقشه ای می نشانند که در آن خلیج فارس به خلیج عربی تغیر
نام داده است و حکومتیان خود نام خلیج فارس را به خلیج دوستی تغیر میدهند در
حالی که با دنیا سر جنگ دارند، در کدام مرحله از تاریخ ایران دولتی این چنین بی
ثبات و ضعیف و منفور را سراغ دارید که از طرف همسایگان این چنین مورد تحقیر و
دست اندازی بوده باشد؟ و اینقدر به اعراب منطقه باج سبیل و خراج بپردازد و
دختران و پسران کم سن و سال ایرانی را برای لذائذ جنسی پیش کش آنان کند ؟
این در
حالی است که مردم ایران در خیابانها با فریاد های رسای خود به جهانیان اعلام
میکنند که حکومت اسلامی نمی خواهیم نمی خواهیم
امنیت
جامعه جهانی زخم خورده تر از آنست که بتواند یک قرن دیگر با تحقیر های بن لادن
ها و ایمن الظواهری ها و خامنه ای ها و احمدی نژاد ها و حسن نصرالله ها بسازد و
به یاری معتقدین به بازگشت مهدی موعود و حور و پری بهشتی و مبارزه با کفار و
سنگسار و لچک اسلامی و تبعیض های فاشیستی ی اسلامی بشتابد و سر بر درگاه اسلام
با قرائت جدید و به اصطلاح دمکراتیک! در اپوزیسیون و یا قرائت قدیم و ارتجاعی
در حکومت بگذارد. و بدون ارائه آلترناتیو کارا و عملی در عهد گلوبالیزم
سکولاریسم و لائیسیته را نادیده انگارد
ایران
بعنوان کشوری پیشگام و تاثیر گزار در منطقه خاور میانه امروز با شعار نفی اسلام
با انواع پسوند ها و پیشوند های دمکراتیک و ارتجاعی از ساختار های زندگی سیاسی،
اجتماعی و فردی به میدان آمده است ، مردم ایران در نفی اسلام با هر قرائتی و
بدور افکندن و سوزاندن لچک های تحقیر و خفت اسلامی که با دست مرتجعین مرد سالار
مسلمان بر سر و ذهن زن ایرانی و خاور میانه ای استوار گشته است سینه سپر کرده
اند و صریحا دست همیاری جامعه جهانی را میفشرند، همیاری ای که میرود تا شعله
های آن سراسر منطقه را فرا گیرد و سکولاریسم و لائیسیته و مدرنیته را بعنوان
تنها آلترناتیو ممکن و موجود در مقابل تفکر اسلامی برای پیشرفت و آزادی و
دمکراسی در عهد گلوبالیزم برای مردم ایران ومنطقه به ارمغان آورد
اگر
دیروز سیاست ما و مردم ایران بعنوان یک خواست از جامعه بین المللی و برای بزیر
کشیدن حکومت منفور اسلامی با قهر مردمی و مشروع جوش خورده بود و با خواست
بایکوت و تحریم بین المللی مشخص میگشت
و با شعار
با ایران همچون آفریقای جنوبی زمان آپارتهاید رفتار کنید!
به میدان آمده بود و با سیاست استحاله رفسنجانی و گفتگوی تمدنهای خاتمی و با
سیاست
رفرندام
رفرندام این است شعار مردم
میجنگید و امتحان پس میداد
امروز با
شعار مردم ایران که فریاد بر میآورند
حکومت اسلامی نمی خواهیم می خواهیم
عجین شده
است،
اسلام را
نمی خواهیم
از زبان
مردم ایران و ما یعنی ارائه آلترناتیو مدرن، سکولار و لائیک و غیر مذهبی و
با احترام به ارکان حقوق بشر جهانی برای ایران آزاد و دمکرات فردا که با کلیه
کشور های جهان در ارتباطی دوستانه و ارگانیک بر خلاف امروز، همزیستی مسالمت
آمیز بر قرار خواهد کرد
کنار
گذاشتن مُهره های مسلمان و اسلامی در درون و بیرون حکومت از طرف جامعه جهانی و
به آرشیو تاریخ سپردن این نوع تفکر که جز تبعیض و نابرابری و سرکوب برای بخش
های مختلف جامعه خودی و خارجی تاریخا چیز دیگری به ارمغان نیاورده است و برای
بستن دهان حتی نویسندگان روشنفکران و آزادیخواهان غیر مسلمان و دگر اندیشان در
ایران و در سراسر جهان با متد های تنفر انگیز قرون وسطی ای در افتاده است و در
پس پرده یا در روز روشن هر روز فتوای قتلی صادر میکند و سفارتی را به آتش میکشد
و با تهدید اتمی و تروریستی برای حکومت کردن بر کل جهان و در کنار مهدی موعود
خیز برداشته است یک الزام ضروری و غیر قابل انکار است
گلوبالیزم
و جهانی شدن نمی تواند در مخالفت با منطق سکولار و لائیک بعنوان تنها
آلترناتیو موجود در مقابل اسلام که به عنوان پادزهر عملی محسوب میگردد
برای دست
یابی به امنیت و ثبات گلوبال و جهانی
عمل کند.
کم بها
دادن به خواست لائیک مردم ایران بعنوان تنها آلترناتیو ممکن و موجود در مقابل
اسلام و اسلامیست های متحجر نه تنها امنیت جامعه جهانی را بسا بر تر از 11
سپتامبر تاریخا به خطر خواهد افکند که منطقه خاور میانه را همچنان که در سالیان
بسی دور از همین تریبون اعلام کرده بودم به میدان رقابت های اتمی و هسته ای از
جیب مردمان فقر و گرسنه خاور میانه خواهد کشید و در نخستین قدم امنیت و موجودیت
کشور اسرائیل را بطور جد بزیر علامت سئوال خواهد برد
نوید
اخگر
سه شنبه
8 آوریل سال 2008 میلادی سوئد استکهلم
