مواضع غیر منطقی آقای محمد البرادعی رئیس آژانس بین المللی انرژی اتمی امنیت جامعه جهانی را به خطر میاندازد.

Nawid_Akhgar@hotmail.com

نوید اخگر

به پیشنهاد آقای محمد البرادعی رئیس آژانس بین المللی انرژی هسته ای برای رسیدن به توافق با رژیم اسلامی بهتر است که پرونده رژیم اسلامی به شورای امنیت ارسال نگردد و اجازه غنی سازی محدود به رژیم داده شود که هم برای رژیم آبرو داری شود که گفته از موضع خود در قبال غنی سازی کوتاه نخواهد آمد و هم مانع از این شود که ایران تولید اورانیوم در مقیاس صنعتی را آغاز کند

در پیشنهاد آقای البرادعی چیزی که در نظر گرفته نشده است آبی است که تا گلوگاه خفگی مردم ایران و جهان بالا آمده است و موجودیت جامعه بشری را بخطر انداخته است. خطری که با نام تروریزم بنیادگرای اسلامی معروف شده و دست یابی این نیرو به بمب اتم نه تنها آبروی بشریت را به اتم وجه با بکار گیری بمب اتم خواهد برد بلکه موجودیت بشریت را بخطر خواهد انداخت.خطری که هم دامن کوخ نشینان ایران و کشور های عربی منطقه را خواهد گرفت و هم امنیت و خواب و آسایش را از کاخ سفید و کرملین و پکن و سراسر اروپا خواهد ربود

ایران در قبال این سخنان آب پاکی را بر روی دستان آقای محمد البرادعی ریخته و  اعلام داشته که اگر بخواهد میتواند در مرکز زیر زمینی اتمی نطنز که مشغول "پژوهش های هسته ای است" به بمب اتم دست یابد

 مسئولین جمهوری اسلامی همچنین گفته اند که تاپایان سال 2006 تعداد سه هزار ( 3000) دستگاه گریز از مرکز یا سانتریفوژ را بکار خواهند انداخت. به گفته آگاهان سیاسی تنها با فرآورده 1500 دستگاه میتوان به بمب اتم دست یافت

یعنی با فرآورده 1500 دستگاه سانتریفوژ، رژیم میتواند آبروی مورد نظر آقای البرادعی را بدست بیاورد و خواب و آسایش را به کاخ سفید و کرملین و پکن و استکهلم و پاریس و لندن و برلین و تل آویو با موشکهای دور برد شهاب سه و انواع موشکهای  زمین به هوا تزریق کند

از طرفی در چشم انداز است که با ارجاع پرونده اتمی رژیم به شورای امنیت به گفته آگاهان سیاسی پیشنهاداتی از طرف ایالات متحده برای اجرای تحریمهای اقتصادی نظیر فروش نفت و گاز و تحریمهای دیپلماتیک به سازمان ملل ارائه گردد که به ایران بمدت یکماه زمان میدهد تا به تعلیق کامل غنی سازی دست یازد

در غیر این صورت موارد فوق به اجرا در خواهد آمد.

به نظر اکثر مفسرین و تحلیل گران سیاسی ایرانی و اروپائی، اگر چه در گذشته بر داشتن بایکوت از روی رژیم و ورود بنیادگرایان اسلامی به سازمان تجارت جهانی با استراتژی رسیدن به دمکراسی در ایران و حمایت از مردم ایران همخوانی نداشت، امروز نیز دادن سیگنال برای همکاریهای منطقه ای نظیر همکاری پاکستان و هند برای اقدام به کشیدن خط لوله گاز رژیم اسلامی نه با استراتژی مبارزه با تروریزم در منطقه و نه با استراتژی بایکوت نفتی رژیم همخوانی ندارد. با توجه به این که هم هند و هم پاکستان دو دولت هسته ای هستند نزدیکی و همکاریهای گسترده ایران با این دو کشور با توجه به سابقه امر از امنیت و سلامت صد در صد نیز برخوردار نخواهد بود

زیرا رژیم جمهوری اسلامی از منبع در آمد نفت و گاز است که بر روی تروریزم در منطقه و جهان و برای دست یابی به بمب اتم سرمایه گذاری میکند.

استراتژی مبارزه با تروریزم و بنیاد گرائی در منطقه و دست یابی به دمکراسی در ایران و ایستادن در کنار مردم این کشور از کانال بایکوت کامل رژم جمهوری اسلامی میگذرد و لا غیر 

جهان راهی جز برخورد به رژیم اسلامی همچون برخورد به نظام آپارتهاید در آفریقای جنوبی سابق را ندارد. امنیت و" آبروی مردم جهان" در گرو برخورد صحیح به نظامی است که نه ترسی از انفجار مرکز کلیمان در بوئنس آیرس بخود راه میدهد و نه از انفجار سینما رکس آبادان و  نه از انفجار درمقبره امام رضا در مشهد و نه از منفجر کردن مقبره امامان شیعه در سامرا و نه از انفجار در پایگاه خُبر

 به آتش کشیدن سفارتخانه های خارجی در کشور های مختلف هم در کنار حمایت از تروریزم در عراق و فلسطین و افغانستان و لبنان و یمن و اسرائیل و ده ها کشور دیگر تنها سُس این دستپخت تروریستی است که جهانی را به خاک و خون کشیده است

دادن یکماه زمان مجدد به رژیم از طرف شورای امنیت جز فرجه وقت به تروریستهای حرفه ای برای قتل و کشتار و سرکوب بیشتر مردم ایران و نزدیک تر شدن و دسترسی به بمب اتم  و به خطر انداختن امنیت جهانی هیچ چیز دیگری محسوب نمی گردد

یکشنبه 5 مارس سال 2006 میلادی   سوئد   استکهلم

آدرس سامانه اینترنتی نوید اخگر